LIFESTYLE

Η επιστήμη δεν ήταν πάντοτε καλοδεχούμενη στη ζωή μας.

posted by Theofilos Ioannidis April 4, 2017 0 comments
επιστήμη

Φόρος τιμής σε αυτούς που αγωνίστηκαν για την επιστήμη.

Η ιστορία μας ξεκινάει γύρω στο 1650 μ.Χ. μια εποχή σκοταδισμού και δεισιδαιμονιών όπου κάθε γνώση ήταν ημιτελής έως και λανθασμένη. Μια εποχή που η καθολική Ευρώπη κάθε άλλο από δεκτική σε καινούριες ιδέες ήταν.  Οι τότε επιστήμονες απειλήθηκαν, βασανίστηκαν και τιμωρήθηκαν στην πυρά στην προσπάθειά τους να διορθώσουν τα κακώς κείμενα μέσω των θεωριών, των παρατηρήσεων και των πειραμάτων τους.

 

Τον πρωταγωνιστή της ιστορία μας θα τον ονομάσω Γουλιέλμο. Ο Γουλιέλμος ήταν ένας επιστήμονας ο οποίος είχε σχηματίσει κάποιες θεωρίες και ήθελε να τις δημοσιεύσει. Σε εκείνη την εποχή ο μόνος τρόπος για να δημοσιεύσεις μια θεωρία ήταν η έκδοση βιβλίου. Τα πράγματα δεν ήταν τόσο απλά, η λογοκρισία που υπήρχε τον βασάνιζε και του έβαζε πολλά εμπόδια. Έπειτα από 12 χρόνια προσπαθειών ο Γουλιέλμος τα κατάφερε και δημοσίευσε ένα μικρό βιβλίο 72 σελίδων. Το βιβλίο αυτό έλεγε κάτι πρωτάκουστο… “Η καρδιά λειτουργούσε σαν αντλία και το αίμα κυλούσε μέσα από φλέβες και αρτηρίες”

 

Ανήκουστο αναφώνησαν όλοι!

 

Όλοι πίστευαν στις παλαιότερες θεωρίες ενός μεγάλου Έλληνα γιατρού. Τον γιατρό αποφάσισα να τον ονομάσω Γαληνό. Ο Γαληνός είχε πει αιώνες πριν ότι το αίμα δημιουργείται μέσα από το συκώτι και κατευθυνόταν προς μια κατεύθυνση μέσα από φλέβες όπου εκεί εξαφανιζόταν. Ο Γαληνός ήταν ένα σεβαστό πρόσωπο στην εποχή του και οι θεωρίες του κατάφεραν να γίνουν συνώνυμο της αλήθειας. Ο Γουλιέλμος ήξερε που έμπλεκε με την έκδοση του βιβλίου του, πήγαινε ενάντια στην τότε αλήθεια. Ήξερε, επίσης, ότι για όλη του τη ζωή θα διωχθεί και θα κατακριθεί.  Ήταν προφανές, ο Γουλιέλμος είχε να αντιμετωπίσει όχι μόνο τον λαό που αμφισβητούσε τη θεωρία του αλλά και τα κενά του παζλ της θεωρίας του που δίχως αυτά, η κυκλοφορία του αίματος μέσω της καρδιάς-αντλίας δια μέσω αρτηριών και φλεβών ήταν ατελής. Τα χρόνια περνούσαν και κανένας δεν πίστεψε τον Γουλιέλμο. Ο Γουλιέλμος μεγάλωσε, γέρασε μα κανένας δεν τον πίστεψε. Δυστυχώς ο Γουλιέλμος έχασε τη ζωή του και μόλις τρία χρόνια αργότερα ένας Ιταλός γιατρός βρήκε τα χαμένα κομμάτια του παζλ. Το όνομα του ήταν Μαρτσέλο και ήταν αυτός που βρήκε την ύπαρξη των αγγείων μέσω της παρατήρησης ενός βατράχου. Ο Γουλιέλμος δεν έζησε ποτέ για να δει τη θεωρία του ολοκληρωμένη ενώ λιντσαρίστηκε και αμφισβητήθηκε για μεγάλο μέρος της ζωής του. Ο λόγος γίνεται για τον William Harvey (1578  – 1657).

 

Σήμερα τα πράγματα έχουν αλλάξει στην επιστήμη ως προς τα ερευνητική μεθοδολογία που ακολουθείται. Απαραίτητο συστατικό για την υποστήριξη των ευρημάτων είναι τα τεκμήρια-αποδείξεις.

 

Τα βασικά βήματα είναι 3:

 

1) Απαιτείται μια ακριβής παρατήρηση.
2) Πρέπει, βάση της παρατήρησης, να σχηματιστεί μια συγκεκριμένη υπόθεση.
3) Τέλος, επιβάλλεται ο έλεγχος της απόδειξης… είναι αλήθεια ή όχι;

 

Οποιαδήποτε απάντηση είναι χρήσιμη μέσω αυτής της μεθοδολογίας… η μια μας δίνει τον δρόμο της αλήθειας, η άλλη μας δίνει αναφορά στο τι δεν δουλεύει ή τι δεν ισχυεί.

 

Ο Γουλιέλμος θα ήταν περήφανος.

You may also like

Leave a Comment